دلایل افزایش سطح پساب در تصفیه خانه های فاضلاب

کمبود یا بیش از حد مواد مغذی
در تصفیه فاضلاب، رشد و متابولیسم میکروارگانیسم ها به مواد مغذی مانند نیتروژن و فسفر بستگی دارد. در شرایط عادی، این نیاز به مواد مغذی برآورده می شود. با این حال، زمانی که فاضلاب صنعتی بخش بزرگی از ورودی را تشکیل می دهد، نسبت کربن، نیتروژن و فسفر ممکن است با فاضلاب خانگی متفاوت باشد و منجر به عدم تعادل شود.

نسبت ایده آل C:N:P است100:5:1برای حمایت از رشد میکروبی و متابولیسم بهینه هنگامی که کربن کافی نیست، منابع کربن به راحتی قابل تجزیه زیستی باید اضافه شود. اگر نیتروژن کافی نباشد، می توان از منابع نیتروژن معدنی مانند نمک های آمونیوم استفاده کرد. هنگامی که فسفر کافی نیست، اسید فسفریک یا نمک های فسفات را می توان برای بازگرداندن تعادل اضافه کرد.

مقدار pH غیر طبیعی
pH یک پارامتر کلیدی است که بر راندمان تصفیه فاضلاب تأثیر می گذارد. در فرآیندهای تصفیه بیولوژیکی هوازی، معمولاً محدوده pH بهینه است6.5–7.5.

اگر PH کمتر از این محدوده باشد، ممکن است ناشی از تولید مواد اسیدی در طی تخمیر بی هوازی یا تخلیه فاضلاب صنعتی اسیدی باشد. در چنین مواردی، pH باید با افزودن مواد شیمیایی مانند هیدروکسید سدیم تنظیم شود، اگرچه این امر هزینه های عملیاتی را افزایش می دهد. نوسانات ناگهانی pH اغلب به دلیل تخلیه های متناوب صنعتی ایجاد می شود.

محتوای روغن بالا
محتوای بالای روغن بر تصفیه فاضلاب تأثیر منفی می گذارد. از یک طرف، روغن بازده هوادهی را کاهش می دهد زیرا اکسیژن به راحتی در روغن حل نمی شود و منجر به انتقال ناکافی اکسیژن می شود. از سوی دیگر، روغن عملکرد ته نشینی لجن را مختل می کند و به طور بالقوه باعث حجیم شدن لجن و افزایش مواد جامد معلق (SS) در پساب می شود.

برای رفع این مشکل، واحدهای پیش تصفیه مانند جداکننده های روغن یا سیستم های شناور هوای محلول (DAF) باید برای حذف روغن قبل از تصفیه بیولوژیکی نصب شوند.

تاثیر دما
دما یک عامل حیاتی است که بر کارایی درمان تأثیر می گذارد، زیرا به طور مستقیم بر فعالیت میکروبی و متابولیسم تأثیر می گذارد. به طور کلی، میکروارگانیسم ها عملکرد بهینه ای در محدوده دمایی دارند15-30 درجه.

دما همچنین بر ته نشین شدن لجن در زلال سازهای ثانویه و راندمان هوادهی تأثیر می گذارد. در زمستان که دما پایین است، باید اقداماتی برای حفظ یا افزایش دمای آب یا بهبود شرایط میکروبی انجام شود. در تابستان، برای جلوگیری از بدتر شدن کیفیت آب به دلیل کاهش حلالیت اکسیژن، ممکن است به سرعت هوادهی بالاتری نیاز باشد.

دما
ارگانیسم های تجمع کننده پلی فسفات (PAOs) در دماهای پایین کندتر رشد می کنند. حذف بیولوژیکی فسفر در دماهای بالاتر بهترین عملکرد را دارد10 درجه. بنابراین، دمای راکتور باید در یک محدوده مناسب برای اطمینان از فعالیت پایدار PAO حفظ شود.

مقدار pH
pH یک عامل مهم در حذف بیولوژیکی فسفر است. محدوده بهینه است6.5–8.0. pH پایین آزاد شدن فسفر را مهار می کند، در حالی که PH بالا کمی جذب فسفر را افزایش می دهد. حفظ pH پایدار برای فعالیت PAO ضروری است.

اکسیژن محلول (DO)
اکسیژن محلول به طور قابل توجهی بر متابولیسم PAO تأثیر می گذارد. در منطقه بی هوازی، DO باید در زیر حفظ شود0.3 میلی گرم در لیتربرای حفظ شرایط بی هوازی در منطقه هوازی، DO باید حداقل باشد2 میلی گرم در لیتربرای اطمینان از جذب کافی فسفر

نیترات نیتروژن در مخزن بی هوازی
نیترات آزادسازی و جذب فسفر توسط PAOs را مهار می کند. بنابراین، غلظت نیترات در منطقه بی هوازی باید در زیر کنترل شود1.5 میلی گرم در لیتر.

عصر لجن (SRT)
سن لجن یک پارامتر کلیدی بر رشد PAO است. سن لجن کوتاه تر به حذف فسفر کمک می کند. با این حال، سن بیش از حد کوتاه لجن ممکن است بر حذف نیتروژن تأثیر منفی بگذارد، زیرا باکتری‌های نیتریفیک به زمان نگهداری طولانی‌تری نیاز دارند.

نسبت COD/TP
نسبت COD/TP نشان دهنده در دسترس بودن بستر برای PAO ها است. برای اطمینان از انرژی کافی برای حذف فسفر، COD/TP باید بیشتر از15. اگر خیلی کم باشد، راندمان حذف فسفر کاهش می یابد.

COD قابل تجزیه زیستی
این به مواد آلی اشاره دارد که می تواند به راحتی توسط PAO ها مورد استفاده قرار گیرد. از آزادسازی فسفر در شرایط بی هوازی پشتیبانی می کند و جذب فسفر را در طول فاز هوازی افزایش می دهد. افزایش COD به راحتی قابل تجزیه زیستی در پساب، عملکرد حذف فسفر را بهبود می بخشد.

گلیکوژن
گلیکوژن به عنوان یک منبع انرژی داخلی برای PAO ها عمل می کند. هوادهی بیش از حد می تواند ذخایر گلیکوژن را کاهش دهد و راندمان حذف فسفر را کاهش دهد. بنابراین هوادهی باید به دقت کنترل شود.

زمان نگهداری هیدرولیک (HRT)
در مرحله بی هوازی، HRT باید کافی باشد تا امکان آزادسازی کامل فسفر فراهم شود. با این حال، HRT بیش از حد طولانی ممکن است عملکرد ته نشینی لجن را بدتر کند و کارایی کلی را کاهش دهد.

نسبت گردش مجدد (R)
نسبت گردش مجدد به جریان لجن برگشتی نسبت به جریان ورودی اشاره دارد. نسبت کم ممکن است باعث تجمع لجن در زلال‌کننده ثانویه شود و بر آزادسازی فسفر تأثیر بگذارد. نسبت بالا مصرف انرژی را افزایش می دهد و ممکن است کارایی سیستم را کاهش دهد.

محدوده مناسب (مثلا50–70%) باید حفظ شود.

پارامترهای مخزن ته نشینی ثانویه

طراحی و عملکرد زلال‌کننده‌های ثانویه مستقیماً بر حذف جامدات معلق تأثیر می‌گذارد. زمان ماند هیدرولیک ناکافی (HRT) منجر به ته نشینی ناقص می شود. بارگذاری بیش از حد سطحی یا بارگذاری جامدات نیز بازده ته نشینی را کاهش می دهد.

راه حل ها:

HRT را افزایش دهید3-4 ساعت

کنترل بارگذاری سطح در داخل0.6–1.2 m³/(m²·h)

بارگذاری جامدات زیر را حفظ کنید150 کیلوگرم MLSS/(m²·d)

کیفیت لجن فعال

ویژگی های لجن-از جمله ظرفیت جذب، فعالیت بیولوژیکی، ته نشینی و عملکرد غلیظ شدن-مستقیماً بر حذف SS تأثیر می گذارد. کیفیت پایین لجن منجر به کیفیت پایین پساب می شود.

راه حل ها:

بهینه سازی شرایط عملیاتی (دما، DO، مواد مغذی)

بهبود برگشت لجن و کنترل لجن زباله

سن لجن مناسب را حفظ کنید

SS و BOD5 نفوذی

SS و BOD5 با نفوذ زیاد بارگذاری لجن را افزایش می دهند، بر نسبت MLVSS تأثیر می گذارند و ممکن است باعث پیری لجن شوند که منجر به حذف ضعیف SS می شود.

راه حل ها:

تقویت کنترل منبع بالادست

کاهش بار آلاینده ورودی

مواد سمی

ترکیبات سمی مانند اسیدهای قوی، قلیایی ها و فلزات سنگین فعالیت میکروبی را مهار می کنند و به ساختار سلولی آسیب می رسانند و کارایی درمان را کاهش می دهند.

راه حل ها:

اجرای کنترل دقیق تخلیه صنعتی

معرفی فرآیندهای پیش تصفیه برای حذف مواد سمی

اثرات دما

دما به طور قابل توجهی بر فعالیت میکروبی و عملکرد ته نشینی تأثیر می گذارد. فعالیت میکروبی بهینه در رخ می دهد20-30 درجه. خارج از این محدوده، کارایی درمان کاهش می یابد.

راه حل ها:

اقدامات گرمایشی را در شرایط سرد اعمال کنید

بهینه سازی طراحی شفاف کننده برای به حداقل رساندن تاثیر دما