شار غشای MBR توسط ماده و ساختار غشایی تعیین می شود. برای یک واحد درمانی خاص غشایی ، تخلخل و شار آن محدودیت های بالایی دارد. تصفیه اساساً یک فرایند فیزیکی است. مواد غشایی باید ضمن کاهش اندازه منافذ ، توان را قربانی کند ، ضمن اینکه قدرت را در نظر می گیرد و عملکرد طولانی مدت را تضمین می کند ، که منجر به این می شود که شار یک مقدار ثابت است.
فرآیند MBR در اصل ترکیبی از روش لجن فعال و فیلتراسیون غشایی است. این مخزن رسوب ثانویه را با فیلتراسیون غشایی بر اساس روش لجن فعال سنتی جایگزین می کند ، که مزایایی مانند رهگیری خوب و غلظت لجن زیاد را به همراه می آورد ، اما این بدان معنی نیست که روند MBR می تواند همه مشکلات را حل کند.
برای حذف آلاینده ها ، فیلتراسیون غشایی تأثیر بسیار آشکاری بر SS دارد ، در حالی که حذف ماده آلی هنوز به تجزیه پذیری لجن فعال و ماده آلی بستگی دارد. برای فاضلاب با تجزیه و تحلیل پذیری ضعیف یا فاضلاب که در مرحله قبل کاملاً بیوشیمیایی درمان شده است ، MBR نیز محدود است.
با توجه به اثر رهگیری عالی فیلتراسیون غشایی ، لجن فعال شده در فرآیند MBR می تواند به غلظت بالاتری برسد ، و متوجه جدایی زمان احتباس هیدرولیک و سن لجن می شود و تأثیر غلظت لجن بر پساب را می توان نادیده گرفت.
با این حال ، این مزیت فقط فضای توسعه بیوشیمیایی را افزایش می دهد. تأثیر عدم تأثیر پساب را نمی توان به عنوان دلیلی برای حمایت از تخلیه لجن استفاده کرد. این سؤال که آیا باید لجن را تخلیه کنید یا نه هنوز باید به لجن فعال برگردید.
اگر لجن تخلیه نشود ، لجن فعال شده افزایش می یابد ، که بر عملکرد بیوشیمیایی و هوادهی تأثیر می گذارد. فرآیند MBR در پروژه در واقع می تواند تخلیه لجن را کاهش دهد ، اما این بدان معنی نیست که تخلیه نمی شود.
انسداد غشای یک مشکل شایع در برنامه های MBR است. این لجن است که غشاء را مسدود می کند ، به خصوص هنگامی که غلظت لجن خیلی زیاد باشد. بنابراین ، سوء تفاهم وجود دارد که کاهش غلظت لجن می تواند از انسداد غشایی جلوگیری کند ، که دقیقاً یکی دیگر از سوء تفاهم ها است.
لجن با غلظت های خیلی کم یا خیلی زیاد به سرعت غشاء را مسدود می کند. رویکرد صحیح این است که غلظت را در یک محدوده مناسب نگه دارید. علاوه بر این ، هوادهی عملکرد شستشوی سطح غشای را دارد و همچنین باید با مقدار احتمالی مربوطه نگه داشته شود.
اصل غشاء خود تصفیه است که یک فرایند فیزیکی است. حذف آلاینده ها عمدتا SS است. اهمیت آن برای MBR این است که عملکرد بیوشیمیایی را بهبود می بخشد ، اما نمی تواند ماده آلی محلول را فیلتر کند. بنابراین ، نمی تواند مسئول شاخص هایی مانند COD باشد. حذف ماده آلی هنوز به طراحی و مدیریت عملکرد کل زنجیره فرآیند بستگی دارد.
فرآیند MBR ترکیبی از فرآیند لجن فعال و فیلتراسیون غشایی است. این امر از ترکیب فرآیند لجن فعال سنتی و مخزن رسوب ثانویه سرچشمه گرفته است. به این معنا ، فرآیند MBR برای سناریوهایی که از فرآیند لجن فعال شده استفاده می شود ، کاربرد دارد.
به جز عملکرد خوب در عملکرد ضد عفونی و کدورت ، سایر اجراها هیچ ارتباطی با غشای ندارند. علاوه بر این ، استفاده از غشای الزامات دقیق در تغییر حجم آب سیستم است. انعطاف پذیری عملکرد باید فضای کافی داشته باشد ، در غیر این صورت مقابله با تغییر حجم آب ، غشای دشوار خواهد بود.
The so-called MBR technology is the effective combination of microbial technology and membrane separation technology. In essence, it is microbial technology and membrane separation technology separately. It is difficult to reflect its effectiveness when operating independently. For example, the earliest MBR technology: the former MBR technology of aerobic + secondary sedimentation + ultrafiltration, its main function is to have good performance in disinfection performance and turbidity. The popular built-in or external MBR technology now, without a doubt, is the organic combination of microbial technology and membrane separation technology, achieving the effect of 1+1>2.
اندازه منافذ غشای فیلتر مورد استفاده در اکثر فناوری های MBR اساساً بین 0. {1}} 4 میکرون است که بین ultrafiltration و میکروفیلتراسیون است. تأثیر احتباس بر میکروارگانیسم ها آشکار است.
اندازه منافذ غشای فیلتر مورد استفاده در اکثر فناوری های MBR اساساً بین 0. {1}} 4 میکرون است که بین ultrafiltration و میکروفیلتراسیون است. تأثیر احتباس بر میکروارگانیسم ها آشکار است.
با توجه به رهگیری SS توسط غشای ، فرآیند MBR بیشتر از فرآیند لجن فعال شده سنتی لجن بیشتری تولید می کند. تولید کم لجن نیاز به سن لجن به اندازه کافی دارد ، در این مرحله سرمایه گذاری و هزینه های عملیاتی به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.
رهگیری SS توسط غشای هیچ رابطه مستقیمی با تولید لجن ندارد. میکروارگانیسم های موجود در سیستم MBR در مرحله تنفس درون زا قرار دارند و این یک واقعیت آشکار است که تولید لجن کم است.