چگونه می توان از رسوب غشای MBR برخورد کرد؟

رسوب غشایی پدیده پوشش سطح غشای و انسداد منافذ ناشی از جذب یا رسوب ذرات ، ذرات کلوئیدی یا ماکرومولکول های املاح در حین عملکرد غشاهای MBR به دلیل تعامل فیزیکی ، شیمیایی یا مکانیکی با غشای است.

برخی از عوامل مؤثر بر رسوب غشایی
MLS و ویسکوزیته
غلظت MLS به طور مستقیم بر ویسکوزیته محلول مخلوط تأثیر می گذارد و افزایش ویسکوزیته دلیل اصلی کاهش عملکرد تصفیه محلول مخلوط ناشی از افزایش MLS است. اگر سرعت جریان متقاطع یا شدت هوادهی برای بیرون کشیدن مواد جامد متصل به سطح غشای کافی نباشد ، به سرعت باعث ایجاد یک لایه رسوب می شود. افزایش ویسکوزیته باعث کاهش بازده انتقال اکسیژن حل شده (DO) می شود ، در حالی که غلظت اکسیژن محلول کم روند رسوب غشای را تشدید می کند.
اندازه ذرات لجن
کاهش شار غشاء عمدتاً توسط ذرات اطراف 2um ایجاد می شود. به طور کلی ، هرچه اندازه ذرات کوچکتر باشد ، برای ذرات راحت تر می توان روی سطح غشای MBR قرار گرفت و در نتیجه لایه ای متراکم تر و نفوذپذیری کمتری ایجاد کرد. بنابراین ، اندازه ذرات کوچکتر می تواند رسوب غشایی را تشدید کند.
دما و pH
آلودگی برگشت پذیر در طول دوره دمای پایین شدیدتر می شود ، در حالی که آلودگی برگشت ناپذیر در دوره درجه حرارت بالا با سرعت بیشتری ایجاد می شود. دامنه pH برای عملکرد MBR به طور کلی 6-9 است. فراتر از این محدوده ، تعداد باکتری های نیتریک کننده در راکتور به سرعت کاهش می یابد و منجر به مهار نیتریفیکاسیون می شود. هنگامی که مقدار pH بالاتر از مقدار بحرانی آن باشد ، رسوب غشای به سرعت اتفاق می افتد و با افزایش دما ، حداکثر مقدار pH مجاز کاهش می یابد.
اندازه منافذ غشای MBR
غشاهای منافذ کوچک مستعد رهگیری آلاینده ها در محلول هستند و در نتیجه تشکیل یک لایه رسوب بر روی سطح غشای و افزایش مقاومت غشای ایجاد می شود. این نوع آلودگی به طور کلی متعلق به آلودگی برگشت پذیر است و از طریق روشهای فیزیکی مانند جریان متقاطع ، شستشوی پشت ، هوادهی و غیره قابل حذف است. آلودگی داخلی نسبتاً اندک است.
غشاهای دیافراگم بزرگ در مراحل اولیه تصفیه انسداد منافذ شدید دارند و با شکل غشای پویا سطح ، اثر احتباس شروع به افزایش می کند. با این حال ، آلاینده ها مستعد رسوب و انسداد روی سطح و در داخل منافذ غشایی هستند و آلودگی غیر قابل برگشت و حتی برگشت ناپذیر را تشکیل می دهند ، که به عامل اصلی منجر به تخریب عملکرد غشای و کاهش طول عمر در طول کار طولانی مدت تبدیل می شود.

نحوه کنترل رسوب غشای MBR
در حین عملکرد MBR ، شستشوی پشت یک روش مؤثر برای از بین بردن رسوب برگشت پذیر و تأخیر در رسوب غشای است. در همان شار ، شستشوی کم با فرکانس پایین با فرکانس پایین در کاهش رسوب غشایی نسبت به تمیز کردن فرکانس بالا مؤثرتر است.
در حین کار متناوب ، آلاینده های موجود در سطح غشای به دلیل گرانش شل و جدا می شوند و این اثر تحت هوادهی فاضلاب بیشتر می شود. بنابراین ، ترکیب عملکرد متناوب با شستشوی پشتی می تواند به طور مؤثر رسوب غشایی را کاهش دهد.
مواد تمیز کننده متداول شامل محلول NaClo است که برای از بین بردن آلاینده های آلی ، اسید سیتریک استفاده می شود ، که برای از بین بردن آلاینده های معدنی و غیره استفاده می شود.
جاذب را اضافه کنید
در عملکرد MBR ، ترکیب محلول مختلط بسیار پیچیده است. برای بهبود ویژگی های مایع مخلوط ، متداول ترین روش اضافه کردن کربن فعال پودر شده به راکتور است. در شرایط عملیاتی زمان احتباس لجن طولانی و زمان نگه داشتن هیدرولیک بالا ، دوز کم کربن فعال پودر می تواند راندمان عملیاتی را بهبود بخشد و هزینه ها را صرفه جویی کند.
