چگونه می توان از مخازن بی هوازی و مخازن هوازی اشکال زدایی کرد؟

راه اندازی بی هوازی

1. انتخاب و درمان لجن تلقیح شده

لجن با ویژگی های مشابه فاضلاب را می توان برای تلقیح معرفی کرد. لجن با متانوژن های بیشتر باید تا حد امکان انتخاب شود ، مانند لجن هضم بی هوازی از گیاهان تصفیه فاضلاب شهری ، لجن بی هوازی و هوازی کم آب و فاضلاب و لجن حوضچه برای ذخیره طولانی مدت و دفع فاضلاب. برای لجن تلقیح شده بیش از حد ، می توان از آب برای رقیق شدن ، تصفیه و رسوب استفاده کرد تا ذرات جامد بزرگ و بقایای شناور وارد شده در لجن را از بین ببرد.

2. عوامل مؤثر بر راه اندازی

علاوه بر لجن تلقیح شده ، عوامل مؤثر بر راه اندازی شامل ویژگی های کیفیت آب فاضلاب ، بار ماده آلی و بار آلاینده سمی ، شرایط محیطی ، انواع پرکننده و غیره است. راه اندازی بی هوازی مدت زمان زیادی طول می کشد ، به طور کلی از 16 تا 24 هفته.

(1) مقدار pH: تغییرات pH به طور مستقیم بر بقا و فعالیت متانوژن ها تأثیر می گذارد. مقدار pH مخزن بی هوازی باید بین 6.5 تا 7.8 حفظ شود و دامنه بهینه در حدود 6.8 تا 7.5 است. مخزن بی هوازی از ظرفیت بافر خاصی برخوردار است. هنگام کار به طور عادی ، مقدار pH آب ورودی می تواند کمی پایین تر از مقدار فوق باشد.

(2) دما: از تنظیم دمای متوسط ​​استفاده کنید. دمای مناسب برای اکثر متانوژن ها بین 35 تا 40 درجه است. در شرایط دمای متوسط ​​، انواع مختلفی از متانوژن ها وجود دارد که به راحتی کشت و اهلی می شوند و فعالیت بالایی دارند. دامنه نوسانات دما مخزن بی هوازی باید کنترل شود. به طور کلی ، نباید از 2 درجه در روز تجاوز کند و درجه حرارت نباید از 42 درجه تجاوز کند.

(3) قلیایی: دامنه قلیایی معقول مخازن بی هوازی (اندازه گیری شده در CACO3) 2000-4000 mg\/l است.

(4) نسبت عناصر کربن ، نیتروژن ، فسفر و ردیابی در ماتریس: برای درمان بی هوازی برای حفظ عملکرد طبیعی ، فاضلاب باید حاوی باکتری های کافی برای سنتز مواد سلولی خود باشد. مواد مغذی اصلی متانوژن ها نیتروژن ، فسفر ، پتاسیم و گوگرد و سایر عناصر ردیابی لازم است. نسبت مواد مغذی موجود در مخزن بی هوازی به طور کلی BOD5 است: N: P=(200-300): 5: 1 ، در حالی که نسبت مواد مغذی اصلی در مخزن اکسیداسیون تماس بیولوژیکی و مخزن میکرو الکترولیز آهن بیولوژیکی به طور کلی BOD5: N: P {8 {8}: 5: 1. عناصر کمیاب مورد نیاز باکتری ها بسیار اندک است ، اما عدم وجود عناصر کمیاب می تواند منجر به کاهش فعالیت باکتریها شود. مقادیر مناسب عناصر کمیاب باید در مرحله راه اندازی اضافه شود.

3. عملیات راه اندازی مخزن بی هوازی

(1) لجن تلقیح شده را درون مخزن بی هوازی قرار داده و آن را به مدت 2 روز در فاضلاب رقیق خیس کنید. مقدار pH را در مخزن بی هوازی در حدود 7 تنظیم کنید. {3 {3}. 5.

(2) حدود 1\/3 از حجم مخزن فاضلاب تولید را به مخزن بی هوازی تزریق کرده و سپس فاضلاب خانگی را به ظرفیت طراحی اضافه کنید. یک بار پایین تر باید در ابتدای راه اندازی ، به طور کلی در حدود 1\/{4}}}\/4 بار عملیاتی معمولی استفاده شود.

(3) به طور مداوم آب را در حدود 1\/4 از ظرفیت تصفیه طراحی شده تزریق کنید.

مخزن بی هوازی در طراحی تصفیه فاضلاب هیچ پمپ برگشتی ندارد. در مرحله راه اندازی ، یک پمپ بازگشت موقت باید نصب شود تا پساب از مخزن بی هوازی بازگردد تا تعداد باکتری های بیولوژیکی موجود در مخزن افزایش یابد تا از از بین رفتن مقدار زیادی لجن جلوگیری شود. نسبت بازگشت حدود 1: 4 است.

مخزن اکسیداسیون تماس بیولوژیکی در همان زمان سفارش داده می شود. به منظور جلوگیری از فاضلاب با غلظت بالا از مخزن بی هوازی از تأثیر مخزن اکسیداسیون تماس بیولوژیکی در مرحله راه اندازی ، میزان فاضلاب جریان از مخزن بی هوازی به مخزن اکسیداسیون تماس بیولوژیکی کنترل می شود.

(4) باید به تغییرات دما در مخزن توجه شود و دما نباید خیلی سریع افزایش یابد. هنگامی که pH پساب از مخزن بی هوازی کمتر از 6.5 باشد ، باید مقدار قلیایی موجود در تأثیرگذار افزایش یابد و pH باید به موقع آزمایش شود.

(5) در شرایط فوق ، مخزن بی هوازی می تواند به مدت 2 تا 3 هفته به طور پایدار عمل کند و بار حجم مخزن بی هوازی به تدریج قابل افزایش است. هر افزایش در حدود {3}}} 3 کیلوگرم\/(m³.d) است و زمان عملکرد پایدار حدود 2 هفته است.

در این دوره ، پساب از مخزن بی هوازی باید مشاهده شود. اگر مقدار pH کاهش یابد ، باید مقدار قلیایی افزایش یابد. در صورت بروز ناهنجاری پس از تنظیم بار ، اقداماتی مانند کاهش بار یا متوقف کردن موقتاً متوقف کردن ورودی آب باید انجام شود و بار پس از تثبیت باید افزایش یابد.

(6) اگر کیفیت پساب خوب و پایدار باشد ، می توان مقدار آب از مخزن بی هوازی تا مخزن میکرو الکترولیز آهن بیولوژیکی را به تدریج افزایش داد و سرانجام تمام پساب حاصل از مخزن بی هوازی به مخزن اکسیداسیون تماس بیولوژیکی جریان می یابد.

(7) هنگامی که غلظت تأثیرگذار مخزن بی هوازی به غلظت آب خام افزایش می یابد ، آب مستقیماً ورودی است. برای عملکرد پایدار باید 10 روز مشاهده شود. پمپ رفلاکس را می توان به تدریج لغو کرد.

لجن بالغ طبیعی به رنگ خاکستری تیره تا سیاه ، با گاز تار ، بدون بوی سولفید هیدروژن ، مقدار pH بین 7. {1}} و 7.5 و لجن به راحتی کم آبی و خشک است. هنگامی که حجم تأثیرگذار به الزامات طراحی می رسد و راندمان درمانی بالا حاصل می شود ، تولید گاز زیاد است و میزان متان زیاد است ، می توان در واقع راه اندازی بی هوازی در نظر گرفته شد.

عملیات راه اندازی درمان بیوشیمیایی هوازی

.

(2) فاضلاب را از مخزن تنظیم کننده قبل از عمل در 1\/{3}}\/3 از حجم مخزن مخزن اکسیداسیون تماس بیولوژیکی پمپ کنید و سپس آن را با آب شیر پر کنید. مقدار pH آب مخزن بیوشیمیایی را در این زمان به 7 یا کمی بیشتر از 7 کنترل کنید. از آنجا که غلظت آلاینده در مخزن در این زمان زیاد است ، اضافه کردن مواد مغذی و منابع کربن لازم نیست.

. پس از آن ، هر 8 ساعت هوادهی را متوقف کنید و بگذارید 5 ساعت قبل از ادامه هوادهی برای 5 {5}}. حل شود.

(4) پس از 1 روز هوادهی ، مقدار کمی از فاضلاب را می توان از مخزن تنظیم کننده اضافه کرد.

(5) در طی فرآیند هوادهی ، میزان اکسیژن محلول در استخر بیوشیمیایی باید بین 2 تا 4 میلی گرم در لیتر کنترل شود و نسبت تسویه لجن باید آزمایش شود. اگر مقدار به تدریج کاهش یابد ، به این معنی است که لجن به پرکننده رعایت شده است.

(6) هر روز مقدار مناسبی از عناصر کمیاب را اضافه کنید و حدود 1\/3 از حجم استخر فاضلاب را جایگزین کنید. پس از چند روز هوادهی ، رسوب استاتیک و دوباره پر کردن فاضلاب ، آب می تواند به طور مداوم در 1\/3 به 1\/2 از سرعت جریان طراحی شده اضافه شود.

برای جلوگیری از عمر پمپ فاضلاب زیر آب در اثر جریان آب بسیار کوچک ، یک لوله شاخه برگشتی با دریچه دروازه هنگام نصب پمپ فاضلاب باید در پشت پمپ نصب شود ، به طوری که بخشی از آن می تواند از طریق لوله شاخه به مخزن تنظیم کننده برگردد.

(7) اهلی و کشت باکتریایی به طور همزمان انجام می شود و سرعت رشد بیوفیلم بسیار سریع است. به طور کلی ، یک لایه نازک از فیلم بعد از یک هفته می توان در سطح پرکننده مشاهده کرد.

(8) اگر تکثیر فیلم میکروبی طبیعی باشد ، پس از حدود 7 روز ، بخشی از پساب حاصل از استخر اکسیداسیون تماس بیولوژیکی می تواند به مخزن رسوبات جاری شود و بخشی از آن هنوز به مخزن تنظیم کننده بازگردد ، به طوری که می توان جریان مداوم آب و بازگشت را بدست آورد.

(9) پس از حدود 20 روز ، لایه ای از بیوفیلم نارنجی-سیاه روی پرکننده تشکیل می شود و با توجه به حجم آب طراحی شده می توان آب را اضافه کرد.

(10) در این شرایط ، می تواند حدود یک ماه پایدار اجرا شود. در این زمان ، بیوفیلم اساساً تکمیل می شود و میکروارگانیسم ها در تعداد زیادی ضرب می شوند. در این زمان ، باید توجه زیادی به نظارت بر تغییرات در کیفیت آب داشته باشد تا از تأثیر تغییرات بار ناگهانی در استخر بیوشیمیایی جلوگیری شود.

اگر مقدار زیادی کف روی سطح مایع ایجاد شود و مقدار آن همچنان افزایش یابد و استخر بیوشیمیایی را بپوشاند ، به این معنی است که حجم هوادهی خیلی زیاد است یا مقدار زیادی از مواد شوینده مصنوعی و سایر مواد وارد شده است. حجم هوادهی باید کاهش یابد و عوامل خنثی کننده باید اضافه شوند. دوش آب شیر همچنین می تواند در اطراف استخر بیوشیمیایی نصب شود تا اسپری و از بین برود.

با گذشت زمان ، بیوفیلم شروع به متابولیزه می کند ، فیلم قدیمی شروع به پوست می کند و ماده معلق در پساب ظاهر می شود ، نشان می دهد که مرحله بیوفیلم به پایان رسیده و می توان عملکرد عادی را وارد کرد.

قضاوت در مورد وضعیت عملکرد استخر بیوشیمیایی

وضعیت عملکرد استخر بیوشیمیایی با توجه به شرایط زیر قابل قضاوت است:

(1) رنگ: هنگامی که عمل خوب است ، مایع مخلوط به رنگ قهوه ای و روشن است. هنگامی که عمل رو به وخامت است ، قهوه ای تیره یا سیاه است.

(2) بو: هنگامی که عمل خوب است ، هیچ بوی ناخوشایندی تولید نمی شود ، باید بوی خاکی کمی خردمند باشد. هنگامی که این عملیات رو به وخامت است ، فاضلاب بوی ناپسند شبیه تخم های پوسیده دارد.

(3) فوم: مقدار کمی از کف در استخر بیوشیمیایی ظاهر می شود ، که یک پدیده طبیعی است. ظاهر نورد کف سفید در پساب نشان می دهد که غلظت مواد جامد معلق بسیار زیاد است.

(4) مقدار pH: هنگامی که عمل طبیعی است ، مقدار pH باید بین 6.5 تا 8.5 باشد. در صورت افت ، ممکن است به دلیل هوادهی بیش از حد و ورود مواد سمی باشد. QuickLime (یا NA2CO3 صنعتی) را می توان برای تنظیم اضافه کرد.

هنگامی که استخر بی هوازی اشکال زدایی می شود ، استخر بیوشیمیایی هوازی به طور عادی عمل می کند و کل کار اشکال زدایی اساساً به پایان می رسد.

پارامترهای کنترل فرآیند را تعیین کنید

پارامترهای کنترل فرآیند طراحی شده تحت شرایط مورد انتظار آب و کیفیت آب تعیین می شوند ، اما حجم آب و کیفیت آب کارخانه تصفیه فاضلاب در واقع به بهره برداری می رسد. بنابراین ، لازم است پارامترهای کنترل فرایند مناسب بر اساس حجم واقعی آب و کیفیت آب برای اطمینان از عملکرد طبیعی و کاهش مصرف انرژی تا حد امکان در ضمن اطمینان از کیفیت پساب با استاندارد تعیین شود.

1. پارامترهای کنترل فرآیند

پارامترهای مهم کنترل فرآیند که باید تعیین شود عبارتند از: سطح آب کنترل اتاق پمپ ورودی آب ، چرخه تخلیه شن و ماسه مخزن حلقوی ماسه ای دوغاب ، استخر Redox Potibly ORP ، غلظت لجن MLSS ، نسبت بازگشت لجن R ، نسبت لجن Sv ، شاخص لجن SVI ، لجن لجن کرک عصر SHICHE DESPEURE DIRALGE DEPPENCE DEPECTURE DIRAGE RECKURATE REDURATUE DIRENGE DIRENGE DIRENGE DIRENGE DIRENGE DIRENGE DIRENGE DIRENGE DIRENGE DIRAGENGE DIRAGE REDURTUAL. از جمله آنها ، عوامل اصلی مؤثر بر مصرف انرژی ، ارتفاع سطح ورودی آب و اندازه غلظت لجن MLSS است و عامل اصلی مؤثر بر اثر حذف نیتروژن و فسفر ، SRT سن لجن استخر است.

2. روش تعیین

(1) سطح آب اتاق پمپ ورودی آب باید تا حد امکان در سطح آب بالا کنترل شود در حالی که اطمینان حاصل می شود که سیستم ورودی آب سرریز نشود.

(2) چرخه تخلیه ماسه را بر اساس مقایسه بین ظرفیت تصفیه جداکننده آب ماسه و حجم مخزن رسوب دوغاب تعیین کنید.

(3) ORP استخر بیوشیمیایی عمدتاً با انتشار فسفر در استخر بی هوازی و جذب فسفر و نیتریفیکاسیون در استخر هوازی تعیین می شود. به طور کلی ، انجام استخر بی هوازی کمتر از {1}} 2 میلی گرم در لیتر است ، و انجام استخر هوازی در حدود 2 است. 0 mg\/l ؛ ORP از استخر بی هوازی کمتر از {5}} mV است و ORP استخر هوازی بیشتر از 40 میلی ولت است.

(4) با نظارت بر استخر بی هوازی و استخر هوازی ، هنگامی که انتشار و جذب فسفر آشکار وجود دارد ، نیترات موجود در استخر بی هوازی زیر {1}} 5 میلی گرم در لیتر است.

(5) هنگامی که نیتروژن آمونیاک موجود در پساب کاهش می یابد ، مقدار TP افزایش می یابد. بین انیتاژیکاسیون و حذف فسفر تضاد وجود دارد. هر دو شاخص باید در حین کار در نظر گرفته شوند ، یعنی باید تلاش شود تا کنترل و کاهش تأثیر NO {1} n در لجن برگشتی در حذف فسفر بیولوژیکی انجام شود.

(6) به منظور به دست آوردن اثر حذف فسفر خوب ، سن لجن باید کمتر از 12 روز (پایین تر از مقدار طراحی) باشد ، در غیر این صورت اثر حذف فسفر ناپایدار خواهد بود.

(7) غلظت لجن MLSS با توجه به بار لجن تعیین می شود. بار لجن طراحی شده 0. 0 8kgbod5\/kgmlss · d ، بنابراین غلظت لجن MLSS باید در حدود 3.0 گرم در لیتر حفظ شود.

(8) اگر BOD5 کم باشد ، حذف فسفر باید تمرکز اصلی باشد و برای تنظیم سن لجن باید تخلیه لجن باقیمانده تنظیم شود تا سن لجن بین 5 تا 12 روز باشد.

(9) نسبت تسویه لجن SV می تواند مستقیماً وضعیت لجن فعال را منعکس کند. لجن هوازی به طور کلی در 30 ~ 15 ٪ کنترل می شود و لجن بازده به طور کلی در 40 ~ 20 ٪ کنترل می شود.

(10) چرخه تخلیه لجن باقیمانده ، حجم تخلیه روزانه و ارتفاع سطح گل بر اساس SRT سن لجن تعیین می شود.

(11) با توجه به اندازه تأثیرگذار ، شرایط عملکرد ساختار (مخزن منفرد یا مخزن دوتایی) را تنظیم کنید تا از بهترین اثر حذف فسفر اطمینان حاصل شود.