لجن فعال شده می تواند در برابر حداکثر دمای 40 درجه ، با دمای بهینه بقا 25-35 درجه مقاومت کند. در کلیه فرآیندهای لجن فعال ، مگر اینکه لجن فعال شده به طور خاص برای مقاومت در برابر آب درجه حرارت بالا کشت شود ، نمی تواند در برابر مقیاس پذیری مقاومت کند.
هنگامی که دمای فاضلاب بیش از 38 درجه باشد ، لجن فعال شده عوارض جانبی را تجربه می کند و وقتی دمای فاضلاب به بالای 40 درجه برسد ، لجن فعال می میرند.
در این مرحله ، یک لایه از کف سیاه و خاکستری شناور روی سطح مخزن واکنش بیوشیمیایی (به خصوص در گوشه ها) ظاهر می شود. هرچه منطقه و ضخامت کف بزرگتر باشد ، لجن فعال تر از بین می رود و ضریب آلودگی شدیدتر از استاندارد است.
دمای بالای آب تأثیر قابل توجهی در فعالیت لجن دارد. هنگامی که دمای فاضلاب خیلی زیاد باشد ، فعالیت لجن مهار می شود و در نتیجه سطح نیتروژن و COD بیش از حد در پساب مخزن واکنش بیوشیمیایی ایجاد می شود.
نکات کلیدی برای در نظر گرفتن مخازن هوادهی در تابستان
1) غلظت لجن و تأمین هوا
با توجه به فرمول محاسبه تقاضای اکسیژن مخزن هوادهی سنتی ، مصرف اکسیژن تنفس درون زا با افزایش درجه حرارت افزایش می یابد. با این حال ، تأمین اکسیژن توسط تجهیزات دمنده هوا محدود است.
در تابستان ، دمنده ها بیشتر مستعد افزایش می یابند و در نتیجه تأمین هوا نمی تواند استاندارد مورد نیاز را برآورده کند. بنابراین ، برای پرداختن به این درگیری بین عرضه و تقاضای اکسیژن ، می توان غلظت لجن را کاهش داد.
2) جلوگیری از فله لجن
به دلیل کمبود اکسیژن ، حجیم لجن در تابستان بیشتر اتفاق می افتد. بنابراین ، معاینات میکروسکوپی مکرر باید در حین کار انجام شود. در صورت افزایش باکتری های رشته ای ، این فرایند باید به سرعت تنظیم شود ، یا باید مواد شیمیایی برای سرکوب رشد بیش از حد اضافه شود.
نکات کلیدی برای یادداشت برای مخازن رسوب ثانویه در تابستان
با توجه به دمای بالا ، میزان رسوبات طبقه بندی شده کاهش می یابد ، و مخازن رسوب ثانویه مستعد لجن گل و لای باعث می شود که به نوبه خود SS پساب را افزایش می دهد.
درجه حرارت بالا سرعت متابولیک میکروارگانیسم ها را در مخازن رسوب ثانویه تسریع می کند ، که اغلب گاز تولید می کند و باعث شناور لجن می شود.
بنابراین ، در طول کار تابستان ، از اکسیژن کافی اطمینان حاصل کنید و در صورت لزوم ، برای بهبود عملکرد تسویه حساب لجن ، فلوکالانت ها مانند AL2 (SO4) 3 را اضافه کنید.
اقدامات متقابل و توصیه های خنک کننده
1. یک سیستم آبپاش آب اضافه کنید. با استفاده از اصل خنک کننده تبخیر ، آب اتمی شده و به هوا پاشیده می شود. با تبخیر آب ، گرما را جذب می کند و دمای سطح استخر را 3-5 درجه کاهش می دهد. این روش برای نیازهای خنک کننده فاضلاب در مقیاس کوچک مناسب است ، اما برای به حداقل رساندن زباله های آب باید دقت کرد.
2. فن های خنک کننده را برای تهویه اجباری ، تسریع در جریان هوا و از بین بردن گرما نصب کنید. این روش امکان دستیابی به خنک کننده بهینه را فراهم می کند. برای برنامه های کاربردی که نیاز به خنک کننده سریع دارند مناسب است ، اما باید به مصرف انرژی فن و سر و صدا توجه شود.
3. نیمی از فاضلاب را به مخزن بازیابی فاضلاب آتش نشانی منتقل کنید ، جایی که با فاضلاب باقی مانده در انتهای مخزن مخلوط شده و سپس به یک مخزن همگن فرستاده می شود. این می تواند برخی از خنک کننده ها را فراهم کند و امکان درمان بیشتر را فراهم می کند.
4. برای کاهش نور خورشید مستقیم یا منعکس شده و پایین آمدن دمای داخلی ، آفتاب ها ، آفتاب ها یا سایر اقدامات سایه زنی را در بالای ساختار نصب کنید.
5. فرآیند تصفیه فاضلاب ، مانند افزایش حجم هوادهی و تمدید زمان هوادهی را تنظیم کنید تا در ضمن کاهش تولید گرما ، فعالیت میکروبی را تقویت کند. این رویکرد نه تنها دما را کاهش می دهد بلکه باعث افزایش کارایی تصفیه فاضلاب می شود.
6. یک برج خنک کننده فاضلاب را معرفی کنید. پس از ورود فاضلاب به برج خنک کننده ، با یک محیط خنک کننده در تماس است که گرما را از فاضلاب جذب می کند. سپس این گرما از طریق تجهیزات تهویه بالاتر از برج خنک کننده به جو منتقل می شود.
7. مبدل حرارتی فاضلاب وسیله ای است که از انتقال حرارت بین دو مایع برای تبادل گرما استفاده می کند. با تبادل گرما بین فاضلاب درجه حرارت بالا و یک محیط خنک کننده (مانند آب) ، فاضلاب درجه حرارت بالا را می توان به سرعت خنک کرد. انواع مختلفی از مبدل های حرارتی از جمله مبدلهای حرارتی پوسته و لوله و صفحه وجود دارد. انتخاب نوع مناسب مبدل حرارتی می تواند راندمان خنک کننده را بهبود بخشد.